مهاجرت آل عصفور از بحرین به بوشهر...

متهمِ اصلی «تاسوعای تاریخی بوشهر»، که بود؟

‌بدون تردید یکی از سرنوشت‌سازترین لحظه‌های تاریخ جنوب، تاسوعای ۱۲۵۵ قمری (فروردین ۱۲۱۸ شمسی) است؛ جایی که مردمِ سر و پا برهنه‌ی بندر بوشهر، ژنرالِ نامدار بریتانیایی، سِر فِرِدریک مِیتلند را با سنگ و کلوخ و پاره‌آجر، جوری -به‌خِفّت- بدرقه کردند که پروژه‌ی اشغال بوشهر، به‌کل منتفی شد…
از آن واقعه اما، کمتر سخن به میان می‌آید؛ کمتر شنیده شده و کمتر مورد توجه قرار گرفته… آن لحظه‌ی تاریخی و آن اتفاق سرنوشت‌ساز را مردمِ دلیرِ بندر، به هدایتِ سه شخصیتِ استثنائی رقم زدند؛ کسانی که تاریخ جنوب، تا ابد مدیون‌شان است اما، تا کنون، کمتر بهشان پرداخته‌ شده:

میرزا اسدالله (حاکم موقت، گمنام و تاریخ‌ساز بوشهر در ۱۲۱۷ و ۱۲۱۸ شمسی)، باقرخان تنگستانی (خانِ شجاع و مقتدر تنگستان و مضافات) و شیخ حسن آل عصفور (قاضی و امام جمعه‌ی هوشمند بوشهر)…
از میرزا اسدالله -علی‌رغم تلاش زیاد- تا امروز، هیچ نمی‌دانیم! از باقرخان کمی گفته‌اند و ما به‌زودی به‌تفصیل درباره‌اش سخن خواهیم گفت اما، این چند دقیقه و چند خط، ادای دِین ماست به آن ملای کم‌حرف بحرینی که به «امامت جمعه» و «جایگاه قضاوت» معنایی تاریخی بخشید… به او که «امامِ جمعه نبود» و همه‌وقت در کنار مردم بود و در برابر ستمگران…

گویندگان: طیبه تورنگ و حسن بحرانی
گرافیک: طاهر حق‌جو
تدوین و پویانمایی: ابراهیم علی‌پور

اینستاگرام نخل و برنو را از اینجا ببینید…

به اشتراک بگذارید
در گفت و گو شرکت کنید

سایر قسمت‌ها